خرید کتاب از گوگل

چاپ کتاب PDF

خرید کتاب از آمازون

خرید کتاب زبان اصلی

دانلود کتاب خارجی

دانلود کتاب لاتین

پیشنهاد معاون وزیر راه و شهرسازی جهت تامین مسکن کم‌درآمدها

برنامه ریزی | اجرای طرح | استفاده | برنامه | تسهیلات | اقتصادی | استفاده | منابع | بازار | میلیون | برنامه

پیشنهاد معاون وزیر راه و شهرسازی جهت تامین مسکن کم‌درآمدها

پیشنهاد معاون وزیر راه و شهرسازی جهت تامین مسکن کم درآمدها

عبارات مهم : برنامه ریزی – اجرای طرح

حامد مظاهریان معاون مسکن و ساختمان در یادداشتی در روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: از آنجا که مسک گران ترین هزینه خانوار است،دولت ها موظفند برنامه هایی را جهت تامین مسکن گروه های کم درآمد تدوین و اجرایی کنند.

پیشنهاد معاون وزیر راه و شهرسازی جهت تامین مسکن کم‌درآمدها

خرید مسکن گران ترین هزینه خانوار در طول دوران زندگی هست، بنابراین بسیاری از خانوارهای موجود در دهک های میانگین و پایین درآمدی، به مشکل قادر به تامین مسکن مورد نیاز و مناسب از طریق مکانیسم بازار هستند و بازار مسکن جهت این خانوارها عموما با پدیده شکست بازار مواجه می شود. بر این اساس دولت ها موظفند برنامه هایی را جهت تامین مسکن گروه های کم درآمد تدوین و اجرایی کنند. کما اینکه در کشور عزیزمان ایران نیز حسب مواد 31 و 43 قانون اساسی، دولت موظف به تامین مسکن خانوارها به خصوص جهت گروه های کم درآمد شده است است و در این راستا دولت های متفاوت طی دهه های گذشته، برنامه هایی را در بخش مسکن اجرایی کرده اند.

ولی در تامین مسکن اقشار متفاوت جامعه باید توجه داشت که رویکرد مهم دولت ها باید توانمندسازی خانوارها از طریق ایجاد فضای مناسب کسب وکار و زیاد کردن قدرت اقتصادی خانوار، کنترل تورم عمومی و ثبات در سایر متغیرهای کلان اقتصادی و همچنین توسعه تامین مالی بخش مسکن جهت پرداخت تسهیلات مکفی خرید مسکن باشد تا خانوارهای متقاضی مسکن به استفاده از تسهیلات خرید، واحدهای مسکونی تولید شده است از سوی بخش شخصی را براساس شرایط بازار خریداری کنند. این رویکرد منجر به کم کردن لزوم ورود دولت به بخش مسکن می شود و امکان تمرکز اصولی دولت بر تامین مسکن اقشار موجود در دو دهک اول را زیاد کردن می دهد.

برنامه ریزی | اجرای طرح | استفاده | برنامه | تسهیلات | اقتصادی | استفاده | منابع | بازار | میلیون | برنامه

با این وجود بررسی شرایط اقتصادی کشور و بخش مسکن نشان می دهد که طی دهه های گذشته به علت پایین بودن میانگین قیمت رشد اقتصادی کشور و درآمد خانوار از طرفی و قیمت بالای رشد قیمت مسکن از طرف دیگر و به تبع آن شکست بازار در تامین مسکن بسیاری از خانوارها و همچنین عدم توسعه متوازن منطقه ای و زیاد کردن مهاجرت به مناطق حاشیه ای شهرها و توسعه بافت های فرسوده، تا حدودی نیاز به مداخله دولت جهت ورود به بخش مسکن زیاد کردن یافته هست. براساس آمارهای منتشر شده، حدود 19 میلیون نفر از جمعیت کشور در بافت های فرسوده و مناطق حاشیه ای شهرها (سکونتگاه های غیررسمی) زندگی می کنند و سرشماری سال 1395 نیز نشان می دهد با وجود 6/ 2 میلیون واحد مسکونی خالی در کشور، حدود 37/ 1 میلیون خانوار فاقد مسکن هستند.

آمارهای فوق نشان می دهند که میزان نیاز به مداخله و کمک دولت جهت تامین مسکن خانوارهای کم درآمد و فاقد مسکن قابل توجه هست، ولی توصیه ای که در تدوین برنامه های تامین مسکن جهت این خانوارها باید همواره مورد توجه قرار گیرد، توازن و هم پیوندی بین برنامه های دولت در حوزه مسکن و ظرفیت های اقتصادی کشور هست. با توجه به میزان قابل توجه منابع مالی مورد نیاز جهت تامین مسکن اقشار کم درآمد و فاقد مسکن، عدم لحاظ واقعیت ها و محدودیت های اقتصادی کشور و بلندپروازی در تدوین برنامه های تامین مسکن این اقشار، ضمن کم کردن کیفیت اجرای این برنامه ها و به تبع آن ایجاد پرسشها عدیده فرهنگی و اجتماعی، منجر به بروز معضلات اقتصادی زیادی از جمله زیاد کردن تورم عمومی، بر هم خوردن تعادل بین بخش های متفاوت اقتصادی و کم کردن سهم سایر بخش های اقتصادی از منابع مالی و غیرمالی می شود و این معضلات خانوارهای بیشتری را نیازمند به کمک دولت جهت تامین مسکن می کند.

کما اینکه براساس نتیجه های مطالعات اقتصادی طرح جامع مسکن در سال 1384 مقرر بوده هر سال 50 هزار واحد مسکونی به وسیله دولت جهت اقشار کم درآمد در قالب واگذاری حق بهره برداری از زمین تامین شود ولی با انحرافی قابل توجه از این برنامه، بدون لحاظ ظرفیت های اقتصادی کشور و صرفا با لحاظ میزان کمبود و نیاز به مسکن در کشور، ساخت بالغ بر 21/ 2 میلیون واحد مسکونی، در قالب طرح مسکن مهر در دستور کار دولت قرار گرفت. این در حالی است که هیچ مطالعه ای در جهت تامین منابع مالی سالم و پایدار جهت ساخت واحدها و تامین امکانات سکونتی و خدمات زیربنایی و روبنایی این حجم از واحدهای مسکن مهر صورت نپذیرفته بود.

پیشنهاد معاون وزیر راه و شهرسازی جهت تامین مسکن کم‌درآمدها

بنابراین دولت وقت جهت پرداخت تسهیلات ساخت واحدهای مسکن مهر، از منابع بانک مرکزی استفاده کرد.

پس از اتمام عملیات ساخت واحدهای مسکن مهر نیز، به علت عدم تامین و لحاظ منابع مالی جهت اجرای زیرساخت ها و امکانات سکونتی، بخشی از واحدهای مسکن مهر غیرقابل سکونت بودند و این مساله منجر به بلااستفاده شدن این واحدها با وجود حجم زیاد منابع مالی تخصیص یافته به آنها شد.

برنامه ریزی | اجرای طرح | استفاده | برنامه | تسهیلات | اقتصادی | استفاده | منابع | بازار | میلیون | برنامه

همچنین با اجرای طرح مسکن مهر و به تبع آن زیاد کردن نیاز به مصالح ساختمانی، سرمایه گذاری های زیادی در صنایع وابسته به بخش مسکن از جمله صنعت مصالح ساختمانی صورت پذیرفت و با اتمام این طرح، صنعت مذکور با مازاد ظرفیت مواجه شد. بنابراین تجارب گذشته نشان می دهد، عدم لحاظ ظرفیت های اقتصادی کشور و عدم انجام مطالعات پشتیبان مالی و اقتصادی قبل از اجرای برنامه های تامین مسکن گروه های کم درآمد، نه تنها منجر به حل قابل قبول مسئله مسکن این گروه ها نمی شود بلکه به علت تبعات اقتصادی منفی ناشی از اجرای این برنامه ها، رشد اقتصادی کم کردن و به تبع آن تعداد خانوارهای نیازمند به کمک دولت در بخش مسکن زیاد کردن می یابد.

حال این پرسش مطرح می شود که دولت جهت تامین مسکن گروه های کم درآمد چه سیاستی را باید در پیش گیرد. جهت حل بخشی از این مشکل، باید در چارچوب یک برنامه مستمر رفاه اجتماعی و در حد توان اقتصادی دولت و نهادهای حمایتی، طی سال های آتی برنامه ریزی مورد نیاز جهت تامین مسکن اقشار نشانه جامعه صورت پذیرد. در شرایط فعلی به نظر می رسد این برنامه در قالب طرح مسکن اجتماعی به تعداد 100 هزار واحد مسکونی در سال قابل پیگیری باشد.

پیشنهاد معاون وزیر راه و شهرسازی جهت تامین مسکن کم‌درآمدها

راهکار دیگری که در خصوص حل مسئله مسکن خانوارهای کم درآمد قابل ارائه هست، استفاده از ظرفیت بافت های فرسوده هست. این بافت ها به علت قرارگیری در محدوده داخلی شهرها، عموما از امکانات زیربنایی و بعضا روبنایی مناسب برخوردار هستند بنابراین استفاده از آنها جهت تامین مسکن خانوارهای کم درآمد، به منابع مالی کمتری نیاز دارد. می توان از روش مبتنی بر بعد انداز نیز جهت پرداخت تسهیلات ارزان قیمت خرید به خانوارهای فاقد مسکن استفاده کرد. البته این روش جهت خانوارهای با درآمد میانگین قابل اجرا است و پیش نیاز استفاده از آن نیز وجود ثبات در متغیرهای اقتصاد کلان و به تبع آن قیمت مسکن هست. زیراکه با وجود آینده نگری زیاد کردن قابل توجه قیمت مسکن، ریسک استفاده از روش مبتنی بر بعد انداز به علت نیاز به سپری شدن حداقل دوره سپرده گذاری جهت دریافت تسهیلات، زیاد کردن و به تبع آن استقبال خانوار از این روش کم کردن می یابد.

همان گونه که مشخص است در صورت رعایت پیش نیازها، راهکارهای فوق الذکر کمترین اتکا را به منابع مالی دولت دارند ولی در کنار استفاده از راهکارهای فوق جهت تامین مسکن خانوارهای کم درآمد، مهم است استفاده از ابزارها و نهادهای دیگر همچون بانک توسعه ای مسکن، راه اندازی موسسات وام و بعد انداز مسکن منطقه ای، تامین منابع مالی پایدار و ارزان قیمت جهت بخش مسکن با استفاده از ابزارهای مالیاتی و … در دستور کار قرار گیرد.

واژه های کلیدی: برنامه ریزی | اجرای طرح | استفاده | برنامه | تسهیلات | اقتصادی | استفاده | منابع | بازار | میلیون | برنامه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *