کتاب خمره نویسنده معروف قصه های مجید و برنده جایزه جهانی + دانلود pdf رایگان

درباره هوشنگ مرادی کرمانی

هوشنگ مرادی کرمانی در سال ۱۳۲۳ در روستای سیوچ کرمان متولد شد. او تا کلاس پنجم را در این روستا تحصیل کرد و سپس به کرمان رفت. در دوره‌ای که کرمان زندگی می‌کرد به سینما علاقمند شد. مرادی کرمانی پس از مهاجرت به تهران، دوره دانشکده هنرهای دراماتیک را گذراند و در همین مدت در رشته ترجمه زبان انگلیسی نیز مدرک کارشناسی خود را اخذ کرد. این جوان با استعداد، همکاری خود را با رادیو محل کرمان در سال ۱۳۳۹ و با نویسندگی آغاز کرد. اولین داستان او با نام کوچه ما خوشبخت‌ها در مجله خوشه به سردبیری ادبی شاملو منتشر شد. هوشنگ مرادی کرمانی خالق داستان نام آشنا قصه‌های مجید است. این تاب در سال ۱۳۵۳ منتشر شد و در سال ۱۳۶۴ به‌عنوان کتاب برگزیده سال، انتخاب شد.

این نوسنده توانمند کرمانی به‌خاطر کتاب pdf بچه های قالیباف خانه، جایزه نقدی شورای کتاب کودک و جایزه جهانی اندرسن را در سال ۱۹۸۶ به خود اختصاص داد. او برای نوشتن این کتاب ماه‌ها را در کنار کودکان بافنده قالی گذراند تا احساس‌ آنها را به درستی منتقل کند. باید خاطرنشان ساخت بسیاری از آثار هوشنگ مرادی کرمانی به زبان‌های آلمانی، اسپرانتو، انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، هلندی، عربی، ارمنی و هندی ترجمه شده‌است. تاکنون آثار سینمایی و تلوزیونی بسیاری با اقتباس از کتاب های هوشنگ مرادی کرمانی، ساخته شده‌اند. از جمله آن‌ها می‌توان به داستان صنوبر (بیگانه) به کارگردانی صدیق برمک محصول افغانستان؛ کتاب pdf قصه های مجید (چهارده داستان) یازده فیلم تلویزیونی و سه فیلم سینمایی به کارگردانی کیومرث پوراحمد؛ خمره (فیلم) به کارگردانی ابراهیم فروزش؛ چکمه (فیلم) به کارگردانی محمدعلی طالبی؛ کتاب pdf مهمان مامان (فیلم) به کارگردانی داریوش مهرجویی؛ تنور (فیلم) به کارگردانی فرهنگ خاتمی؛ مثل ماه شب چهارده، ۱۱ قسمت سریال تلویزیونی، یک فیلم سینمایی به کارگردانی محمدعلی طالبی و کتاب pdf مربای شیرین ، اقتباس فیلمنامه توسط فرهاد توحیدی و به کارگردانی مرضیه برومند، اشاره کرد. هوشنگ مرادی کرمانی یک داستان نویس در ابعاد جهانی است و به سبب قصه های دلنشین خود، برنده ی جوایز متعددی نیز گشته است؛ اما مهم ترین جایزه برای یک داستان نویس، فراگیر شده قلم اوست، به این صورت که مخاطبان گسترده ای داستان های او را بشناسند، دوست بدارند و بازگو کنند.

جملاتی از کتاب خمره را با هم بخوانیم:

خمره شیر نداشت. لیوانی حلبی را سوراخ کرده بودند و نخ بلند و محکمی بسته بودند به آن. بچه‌ها لیوان را پایین می‌فرستادند، پر آب که می‌شد، بالا می‌کشیدند و می‌خوردند؛ مثل چاه و سطل.

بچه‌هایی که قدشان بلندتر بود، برای بچه‌های کوچولو و قد کوتاه لیوان را آب می‌کردند. زنگ‌های تفریح دور خمره غوغایی بود. بچه‌ها از سر و کول هم بالا می‌رفتند. جیغ و داد و قال می‌کردند و می‌خندیدند و لیوان را از دست هم می‌قاپیدند. آب می‌ریخت روی سر و صورت و رخت و لباسشان. گریه کوچولوها در می‌آمد، و سر شکایت‌ها باز می‌شد:

-آقا….. آقا، اسماعیلی آب ریخت تو یقه من.

آقا، احمدی نمی‌گذارد ما آب بخوریم.

آقا…. این دارد نخ آبخوری ما را می‌کشد، می‌خواهد پاره‌اش کند.